Odzież wierzchnia – co to jest i co do niej zaliczamy?

Odzież wierzchnia to ubrania noszone jako zewnętrzna, ostatnia warstwa stroju. Jej głównym zadaniem jest ochrona przed deszczem, wiatrem, chłodem i innymi warunkami atmosferycznymi. Zakłada się ją na inne elementy garderoby, takie jak koszula, bluza czy sweter. Może pełnić także funkcję estetyczną.

Co zaliczamy do odzieży wierzchniej?

Do tej kategorii należą przede wszystkim ubrania przeznaczone do noszenia na zewnątrz, często wykonane z materiałów odpornych na zmienne warunki pogodowe:

• Kurtki – między innymi puchowe, skórzane, przejściowe i przeciwdeszczowe.
• Płaszcze – zarówno codzienne, jak i bardziej eleganckie, na przykład wełniane.
• Parki – zwykle dłuższe kurtki, często wyposażone w kaptur.
• Płaszcze przeciwdeszczowe – lekkie okrycia chroniące głównie przed opadami.
• Kamizelki i bezrękawniki – warstwa zewnętrzna bez rękawów, używana samodzielnie lub jako dodatkowe ocieplenie.

Czym wyróżnia się odzież wierzchnia?

Okrycia wierzchnie projektuje się z myślą o noszeniu na innych warstwach ubrań. Z tego powodu często mają luźniejszy krój niż odzież noszona bezpośrednio przy ciele. Ich konstrukcja może uwzględniać elementy zwiększające ochronę i wygodę, takie jak kaptur, podszewka, kieszenie, regulowane mankiety czy ściągacze.

Materiały stosowane do ich produkcji powinny być trwałe i dopasowane do przeznaczenia ubrania. Wykorzystuje się między innymi nylon, poliester, wełnę, bawełnę oraz skórę. Nylon i poliester często pojawiają się w kurtkach chroniących przed wilgocią, natomiast wełna sprawdza się w cieplejszych płaszczach. Podszewka może poprawiać komfort noszenia, ułatwiać zakładanie ubrania i zwiększać jego właściwości cieplne.

Odzież noszona w pomieszczeniach, taka jak koszula, bluzka, sweter czy bluza, nie jest zwykle zaliczana do odzieży wierzchniej, nawet jeśli tworzy jedną z warstw stroju. O przynależności do tej kategorii decyduje przede wszystkim zewnętrzne położenie ubrania oraz jego funkcja ochronna.