Rurka do nurkowania, czyli fajka, jest prostym kanałem powietrznym łączącym usta z atmosferą nad powierzchnią wody. Gdy jej wylot pozostaje nad lustrem wody, możesz oddychać bez ciągłego wynurzania głowy. Nie jest to jednak aparat oddechowy – rurka pozwala pobierać powietrze wyłącznie z powierzchni i ma ograniczoną długość.

Jak działa rurka do nurkowania?

Podczas snorkelingu twarz znajduje się pod wodą, ale górny koniec fajki wystaje ponad jej powierzchnię. W ten sposób powstaje bezpośrednie połączenie między ustami a powietrzem atmosferycznym. Podczas wdechu obniżasz ciśnienie w rurce, a powietrze przepływa do płuc. Przy wydechu kierunek przepływu się odwraca.

Woda nie wpływa do środka, dopóki wylot rurki znajduje się nad lustrem wody. Działa tu ciśnienie atmosferyczne, grawitacja i różnica ciśnień po obu stronach ściany rurki. Gdy fala przykryje końcówkę albo całkowicie zanurzysz głowę, powietrzna droga zostaje odcięta i rurka może napełnić się wodą. W takim przypadku nie należy próbować nabierać gwałtownych wdechów, lecz najpierw oczyścić fajkę lub wynurzyć się.

Z czego składa się fajka?

Choć konstrukcja wygląda niepozornie, każdy jej element ma określone zadanie. Podstawowe części rurki to:

  • Ustnik – wykonany zwykle z miękkiego tworzywa lub silikonu, pozwala utrzymać rurkę w ustach i ogranicza napływ wody bokami.
  • Rura – tworzy kanał, którym przepływa powietrze między ustnikiem a atmosferą.
  • Karbowany łącznik – elastyczny fragment spotykany w części modeli, który ułatwia ustawienie ustnika bez napinania szczęki.
  • Zawór spustowy – znajduje się zwykle przy ustniku i umożliwia łatwiejsze usunięcie wody po wynurzeniu.

Zawór dolny nie sprawia, że można oddychać pod wodą. Jego zadaniem jest ułatwienie oczyszczania rurki. Po mocnym wydechu woda może wypłynąć przez zawór, zamiast wracać całą długością fajki do góry. Zawór powinien zamykać się podczas wdechu, aby ograniczyć napływ wody od dołu.

Rodzaje rurek i różnice w działaniu

Modele dostępne do snorkelingu różnią się przede wszystkim sposobem ograniczania zalania. Najważniejsze konstrukcje przedstawia tabela:

Typ rurki Działanie Główna zaleta
Klasyczna, otwarta Górny otwór pozostaje stale otwarty, a powietrze przepływa bez dodatkowych zaworów. Prosta budowa i mały opór podczas oddychania.
Z zaworem dolnym Zawór przy ustniku ułatwia wypchnięcie wody po zalaniu rurki. Łatwiejsze oczyszczanie po zanurzeniu lub kontakcie z falą.
Sucha, typu dry top Pływak lub zawór w górnej części zamyka otwór, gdy końcówka znajdzie się pod wodą. Mniejsze ryzyko zalania przy chwilowym zanurzeniu końcówki.

Rurka sucha ogranicza dostawanie się wody do środka, ale nie znosi wszystkich ograniczeń. Przy dużych falach może zostać zanurzona na dłużej, a zawór może zwiększać opór przy oddychaniu. Żaden model nie zastępuje aparatu oddechowego używanego w nurkowaniu scuba. Rurka służy do oddychania z powierzchni, nie do pobierania powietrza na większej głębokości.

Jak oddychać przez rurkę i usunąć z niej wodę?

Najłatwiej korzystać z fajki, gdy głowa pozostaje w naturalnej pozycji, a końcówka rurki jest skierowana pionowo lub lekko ku górze. Nie należy unosić brody zbyt wysoko, ponieważ może to zanurzyć ustnik i pogorszyć przepływ powietrza. Oddychaj spokojnie, równomiernie i przez usta. Szybkie, płytkie oddechy zwiększają zmęczenie i mogą nasilać poczucie duszności.

Jeśli do rurki dostanie się woda, wynurz usta lub całą twarz na tyle, aby bezpiecznie wykonać mocny wydech. W modelu z zaworem dolnym woda powinna wypłynąć przez zawór. W rurce klasycznej trzeba wydmuchać ją przez górny otwór, a czasem powtórzyć tę czynność. Gdy oddech nadal jest utrudniony, zdejmij ustnik i spokojnie nabierz powietrza nad powierzchnią.

Przed wejściem do wody sprawdź następujące elementy:

  • Ustnik nie ma pęknięć i wygodnie układa się w ustach.
  • Rura jest drożna, czysta i nie zawiera piasku ani innych zanieczyszczeń.
  • Zawór dolny domyka się i nie przepuszcza wody przy wdechu.
  • Górna końcówka nie jest zasłonięta przez pasek maski ani elementy wyposażenia.

Ekspercka uwaga: długość rurki nie może rosnąć bez ograniczeń. Wewnątrz fajki znajduje się tak zwana martwa przestrzeń, czyli objętość powietrza, która po wydechu pozostaje w rurze. Przy zbyt długiej rurce użytkownik ponownie wdychałby coraz większą część zużytego powietrza zawierającego więcej dwutlenku węgla i mniej tlenu. Zwiększałoby to wysiłek oddechowy oraz ryzyko duszności. Dlatego fajka ma długość wystarczającą do oddychania przy powierzchni, ale nie pozwala bezpiecznie oddychać na większej głębokości.

Rurka działa więc dzięki prostemu połączeniu z atmosferą, a zawory jedynie ograniczają zalanie i ułatwiają oczyszczanie. Jej prawidłowe użycie wymaga utrzymania końcówki nad wodą, spokojnego oddechu i wynurzenia się, gdy przepływ powietrza zostanie zakłócony.